เริ่มต้นจากการอ่านนิยายเรื่องหนึ่งแล้วอินจนสะบัดไม่หลุดไปหลายวัน รู้สึกซึมกระทือจนทนตัวเองไม่ได้ เลยคิดว่าอยากจะหาหนังสือเรื่องอื่นมาอ่านล้างพิษซักหน่อย ในขณะที่กำลังใจเต็มเปี่ยมแบบนี้คงไม่มีหนังสือเล่มไหนน่าสนใจมากเท่า Harry Potter and the Order of Phoenix แน่ ก็ทีแรกที่อ่านก็ออกตัวอย่างแรงว่าเป็นภาคที่ห่วยอย่างนั้น ทนอ่านจนจบไม่ได้อย่างนี้.. เอาล่ะ เรื่องนี้ละล้างพิษได้ชัวร์!

เริ่มต้นอ่านภาค 5 ไปเมื่อประมาณ สองสามอาทิตย์ที่แล้ว เหมือนกับมนต์ตราของ J.K. ยังคงซ่อนไว้อยู่ ไม่น่าเชื่อว่าเล่ม 5 นี้ที่โคตรจะห่วย มันกลับกลายเป็นสนุกอย่างเหลือเชื่อ อาจจะเพราะประสาทมันเปิดรับสุด ๆ ด้วยก็ได้ แต่เคราเมอร์ลินเป็นพยาน เล่มนี้ดีเทลมันมีประโยชน์จริง ๆ ความหม่นหมองของแฮร์รี่ ความน่ารำคาญของอารมณ์ และบทบรรยายต่าง ๆ ล้วนมีความลับซ่อนอยู่ เราจะไม่รู้สึกแบบนี้ได้เลยถ้าไม่ได้เดินทางไปถึงจุดสุดท้ายของนิยายเรื่องนี้มาแล้ว ดังนั้นเล่ม 6 และ 7 จึงต้องตามมาติด ๆ อย่างกระชั้นชิด แล้วความรู้สึกที่ครั้งแรกเมื่อได้อ่านเล่ม 7 มันเทียบไม่ได้เลยกับความรู้สึก ณ ขณะนี้

เมื่อ search by google เพื่อค้นหา "อ่านจบแล้วรู้สึกอย่างไร หนังสือ harry potter" ประมาณ 90% บ่นอุบกับเล่ม 5 (เป็น page เก่า ๆ) ด้วยอารมณ์เดียวกัน เมื่อเห็๋นตัวหนังสือของตัวเองที่พิมพ์ไว้ใน blog ของเพื่อนยังนั่งขำเลยว่าตอนนั้นสงสัยจะเกลียดอย่างแรงจริง ๆ ถึงพิมพ์ไปแบบนั้น . . ก็ขำไปอีกแบบ แต่ก็แอบเจ็บปวดแทน J.K. นะเนี่ย แบบนี้เรียกว่าต้องให้เวลาช่วยปรับความคิดใช่มั้ยนะ

จากความต้องการครั้งแรกที่จะล้างพิษ กลับกลายเป็นได้ยาพิษ(ลุ่มหลง) ตัวใหม่มา ถึงขนาดอ่าน "วีรกรรมทำเพื่อเงิน7" แล้วยังไม่หายมึน ปิดหนังสือไปตั้งแต่อ่านไปแค่ 2 หน้า เพราะความประทับใจ ความสุดยอดทุกสิ่งอย่างมันยังอยู่ในเซลส์สมอง คอยจะปะทุเป็นประกายเหมือนปลายไม้กายสิทธิ์อยู่เรื่อย จุดหมายต่อไปที่จะล้างพิษก็เลยเบนไปที่ "ตามดู American Idol" ที่โหลดมาแล้วยังไม่ได้ดูอีก 7 ตอนให้จบ จะได้มีเรื่องอื่นให้บ้าใหม่

สุดท้าย อยากให้มีคนเอาเล่ม 5 กลับมาอ่านแบบเรามั่งจัง จะได้เปลี่ยนทัศนคติเหมือนเราบ้าง